Get Adobe Flash player


 

Μια ημερήσια βόλτα δυτικά της Αθήνας, μας έφερε σε κάποια εντυπωσιακά αξιοθέατα, τόσο κοντά στην πόλη μας, αλλά εν πολλοίς σχεδόν ή τελείως άγνωστα.

  1. Οι Αρχαίοι Πύργοι στα Βαθυχώρια!
Πριν λίγο καιρό έπεσε στην αντίληψή μου ένα άρθρο με κάποιες φωτογραφίες, από δύο εντυπωσιακά αρχαία μνημεία στην περιοχή του όρους Πατέρας, πάνω από τα Μέγαρα. Οι φωτογραφίες εκείνες, μου άναψαν την επιθυμία  να πάω να τα δω με τα μάτια μου.
Τα μνημεία αυτά είναι δύο αρχαίοι πύργοι, που σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση. Ο ένας είναι κυκλικός, ενώ ο άλλος έχει τετράγωνη κάτοψη. Βρίσκονται στην περιοχή του χωριού Βένιζα, δεξιά και αρκετά μακριά, από τον επαρχιακό δρόμο Μεγάρων-Αλεποχωρίου και πάνω από την Ψάθα. 
Η περιοχή έχει πυκνή βλάστηση, κυρίως από πεύκα. Μέσα σε αυτό το πυκνό δάσος σχηματίζονται μικρά ή μεγαλύτερα πλατώματα.
Σε ένα από αυτά βρίσκεται ένα τεράστιο φωτοβολταϊκό πάρκο και λίγο παραπάνω, σε ένα άλλο, το Μεγάλο Βαθυχώρι, βρίσκεται ο κυκλικός πύργος, ενώ περίπου 500 μέτρα νοτιοδυτικά, πολύ κοντά στο δρόμο, που οδηγεί στο Μικρό Βαθυχώρι είναι ο τετράγωνος. Όλοι αυτοί οι δρόμοι είναι δασικοί. Οι πληροφορίες του άρθρου μιλάγανε για δυσκολία πρόσβασης σε συμβατικά αυτοκίνητα. Αυτό με είχε προβληματίσει και αν και δεν είχαμε πολλές βροχές το χειμώνα που πέρασε, εκείνες τις μέρες έριξε κάποιες, οπότε είχα τους ενδοιασμούς μου.
Μπήκε ο Ιούνιος, σφίξανε οι ζέστες για τα καλά και κανονίσαμε το Σάββατο να βρεθούμε με φίλους για μπάνιο κοντά στο Λουτράκι. Από το πρωί είχε δυναμώσει ο αέρας και όταν φτάσαμε στο ραντεβού μας είχε δυνατό βορειοδυτικό άνεμο και πολύ κύμα. Έτσι ξεκινήσαμε με το ένα αυτοκίνητο για μια βόλτα μέχρι την Ψάθα. Μιας και είχαμε το αυτοκίνητο των φίλων, που είναι 4Χ4, έριξα την ιδέα για τους πύργους. Έγινε δεκτή και έτσι πήραμε το δρόμο προς τα βόρεια και τα ανατολικά ακολουθώντας τη διαδρομή παράλληλα με τον Κορινθιακό, άλλοτε κοντά και άλλοτε μακριά, από τη θάλασσα.
Περάσαμε την Περαχώρα, τον Σχίνο, τη Μαυρολίμνη και στο Αλεποχώρι κάναμε δεξιά για Μέγαρα. Περίπου στα 2/3 της διαδρομής, είδαμε την ταμπέλα προς Βένιζα και στρίψαμε αριστερά. Φτάσαμε σε διχάλα, όπου δεξιά πάει Βένιζα και Μικρό Βαθυχώρι, ενώ αριστερά Βένιζα και Μεγάλο Βαθυχώρι. Πήραμε τον αριστερό χωμάτινο δρόμο και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε, χωρίς ποτέ να συναντήσουμε το χωριό της Βένιζας. Μπήκαμε στο δάσος και σε λίγο φτάσαμε στο φωτοβολταϊκό πάρκο. Πόσο μεγάλο είναι!! Ακολουθήσαμε την περίφραξή του προς τα αριστερά και μετά από μερικά λεπτά, μέσα στο πυκνό δάσος και αφού είχαμε αφήσει αριστερά τη διακλάδωση, που προφανώς έρχεται από την Ψάθα, είδαμε την ταμπέλα. «Αρχαίοι Πύργοι» με βέλος και δεξιά και αριστερά. Είχαμε φτάσει στο Μεγάλο Βαθυχώρι.
Μερικά μέτρα προς τα αριστερά είδαμε τον κυκλικό πύργο. Παρκάραμε και πήγαμε να τον περιεργαστούμε από κοντά.
Σύμφωνα με την επιγραφή που υπάρχει εκεί, οι δύο πύργοι, ήταν μέρος του αμυντικού συστήματος της Μεγαρίδος χώρας του 4ου π.Χ. αι, για τη φύλαξη της περιοχής αλλά και του δρόμου που συνέδεε την Πελοπόννησο με τη Βοιωτία και που ακολουθούσαν όσοι ήθελαν να αποφύγουν τους Αθηναίους.
Ο πύργος, που είχαμε μπροστά μας έχει διαστάσεις 6,2μ. διάμετρο και 12,5μ. ύψος και εξαιρετική τοιχοποιία.
Μπήκα μέσα να τον περιεργαστώ και από αυτή την οπτική γωνιά και να βγάλω φωτογραφίες.
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον και το εσωτερικό, που αν και δεν υπάρχουν τα χωρίσματα, είχε 4 ορόφους.
Μπήκαμε ξανά στο αυτοκίνητο και συνεχίσαμε το δρόμο, που πάει στο Μικρό Βαθυχώρι. Σε λίγο είδαμε πάλι την πινακίδα: «Αρχαίος Πύργος». Εδώ είμαστε.
Αυτή τη φορά βλέπαμε τον τετράγωνο πύργο. Πολύ εντυπωσιακός κι αυτός με διαστάσεις 5,5μ. πλευρά τετραγώνου και 10μ. ύψος.
Μπήκα και σ’ αυτόν μέσα,
έβγαλα φωτογραφίες και βγήκα.
Εκεί απ’ έξω είναι μια τρύπα στο έδαφος, αρκετά επικίνδυνη, αν δεν προσέξεις. Είναι ένας χώρος, που φαίνεται σαν
να έχει σοβαντιστεί, εσωτερικά, πιθανά για τη συλλογή του νερού. Ποιος ξέρει. Δεν υπάρχει εκεί κάποια κατατοπιστική επιγραφή.
Εκεί τελείωσε η επίσκεψή μας στα Βαθυχώρια. Πήραμε το δρόμο για την Ψάθα, όπου κάτσαμε δίπλα στη θάλασσα για το ψαράκι μας.
Εν κατακλείδι, επισκεφτήκαμε δύο εξαιρετικά μνημεία, από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία, που έχω δει ποτέ, εν πολλοίς άγνωστα. Όσον αφορά την πρόσβαση δεν ήταν και τόσο δύσκολη. Η διαδρομή είναι όλη με χώμα, αλλά αρκετά ως πολύ καλή. Μάλιστα ο δρόμος προς Ψάθα, αν και το άρθρο έλεγε πως είναι καλύτερος, αποδείχτηκε χειρότερος, χωρίς να είναι κακός. Φυσικά πας άνετα με συμβατικό αυτοκίνητο. Όλα αυτά βέβαια, δεν έχουν κανένα νόημα κάποια άλλη εποχή (π.χ. χειμώνα), που οι βροχές μπορεί να έχουν αλλάξει τελείως την κατάσταση. Αξίζει όμως να προσπαθήσει κάποιος να πάει μέχρις εκεί. Να πω ακόμα πως δεν χρειαστήκαμε το GPS. Αποδείχτηκε πολύ εύκολο το να τα βρεις.
Πάντα τέτοια!

Από το http://disaki.blogspot.gr/2016/06/blog-post_8.html

Απογευματάκι σταματήσαμε για καφέ απέναντι από την Ιαματική Πηγή στο Λουτράκι. Μετά τον καφέ επισκεφτήκαμε την πηγή και νωρίς το βραδάκι φτάσαμε στο σπίτι μας!

 

  1. Δημοτική Ιαματική Πηγή Λουτρακίου!

Το Λουτράκι είναι η πολύ γνωστή λουτρόπολη, μια ανάσα από την Αθήνα. Αν και γεωγραφικά βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα (βρίσκεται βόρεια της διώρυγας του Ισθμού της Κορίνθου), πολιτικά ανήκει στο νομό Κορινθίας.
Στην έξοδο της πόλης προς Περαχώρα και Ηραίο βλέπουμε στα δεξιά, κολλημένο στον κάθετο βράχο, ένα εντυπωσιακό κυκλικό κτίριο. Είναι το κτίριο της Δημοτικής Ιαματικής Πηγής.
Κατασκευάστηκε στα χρόνια του μεσοπολέμου, μεταξύ του 1921 και του 1934, σε σχέδια του Δημήτρη Πικιώνη.
Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι στο εσωτερικό του, που είναι επισκέψιμο τα απογεύματα του Σαββατοκύριακου.
Ένα εξαιρετικό ημικυκλικό περιστύλιο είναι χτισμένο
μπροστά από τον μεγάλο φυσικό βράχο, στα «πόδια» του οποίου αναβλύζει η ιαματική πηγή.
Στο πάνω μέρος του περιστυλίου σχηματίζεται θόλος.
Αφού κτίστηκε το κτίριο, σειρά πήρε ο Στέφανος Ξενόπουλος και οι μαθητές του, για την υπέροχη ψηφιδωτή διακόσμηση του, εμπνευσμένη από την αρχαία ελληνική μυθολογία.
Το κτίριο έχει δύο πόρτες-(είσοδο-έξοδο).
Δίπλα στην κάθε πόρτα υπάρχει μια κόγχη καλυμμένη με την ψηφιδωτή παράσταση μιας Νηρηίδας.
Στο πάνω μέρος του περιστυλίου υπάρχει μια ζωφόρος
με την παράσταση Δρυάδων που χορεύουν έχοντας ανάμεσά του μικρά, γυμνά παιδιά,
ενώ στις άκρες της δύο Σάτυροι παίζουν μουσικά όργανα.
Τέλος στο θόλο υπάρχει ένα εντυπωσιακό ψηφιδωτό, που «μιλάει»
για την κοίμηση της νύχτας (η γυναικεία μορφή στα αριστερά)
και το θρίαμβο του Ήλιου, που έρχεται πάνω στο άρμα του, στεφανωμένος από φως και μικρά, γυμνά αγόρια, που κρατούν πυρσούς.
Ο συνδυασμός όλων αυτών των έργων τέχνης με τον μεγάλο βράχο και το νερό που τρέχει, είναι ένα πολύ εντυπωσιακό σύνολο, που αξίζει κανείς να δει και φυσικά να δοκιμάσει το νερό, που είναι σε μια θερμοκρασία μεταξύ 30-34 βαθμών και λίγο γλυφή γεύση,
αλλά με πολύ καλές ιαματικές ιδιότητες.

Σημείωση: οι δύο νυχτερινές φωτογραφίες (2η και 3η αυτού του κομματιού) είναι τραβηγμένες λίγους μήνες πριν (παραμονές Χριστουγέννων), με αυτήν του περιστυλίου (3η) από το τζάμι της κλειστής πόρτας.

Τις παραπάνω πληροφορίες πήρα από την ιστοσελίδα του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων:
Περισσότερες φωτογραφίες: https://picasaweb.google.com/106934190911586551442/6292633898834225585

 

Δήμος Φιωτάκης

 
Print Friendly
enduroshop
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
  • No events
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ που Τρέχουν
  • No events
ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ
  • No events
ΕΚΘΕΣΕΙΣ
  • No events
Διαλέξεις – Ομιλίες
  • No events